2023/05/26

මහද ප්‍රේමාදරේ

("නොබැඳුනු මනසක විත්ති" විශේෂාංගය තුළින් මා උත්සාහ කරන්නේ මගේ වෘත්තීය සායනික පරිසරය තුළ දිනපතා මා අත්විඳින, ඩිමෙන්ෂියාව සහ ආශ්‍රිත තත්ත්වයන් සමඟ ජීවත්වන සේවාලාභීන්ගේ සැබෑ අත්දැකීම් ඔබ සමඟ බෙදාහදා ගනිමින් ප්‍රජා දැනුවත්භාවය සහ ධෛර්යය ලබා දීමටයි.)

කැලැන්ඩරයේ බ්‍රහස්පතින්දා ලෙස සටහන් වුවද, අපේ වෘත්තීය දිනපොතේ එය "Memory Care" දිනයයි. අනෙක් දිනවලට සාපේක්ෂව සංකීර්ණ ඩිමෙන්ෂියා තත්ත්වයන් සමඟ ජීවත්වන ආදරණීය සේවාලාභීන් වෙනුවෙන් වෙන්වූ දිනයකි.

Cognitive Stimulation Therapy (CST), Cognitive Behavioural Therapy (CBT), Montessori Dementia ක්‍රමවේදය, කලාව හා සංගීත චිකිත්සාව (Art & Music Therapy) හරහා පැය හයකින් පසු මහන්සියක් දැනුණද සිතට ඉමහත් තෘප්තියක් ගෙනෙන දිනයකි.

උදෑසන වැඩසටහනේ මුල්ම කොටස වන්නේ සමාජීය බැඳීම් වර්ධනය කරන "කෝපි සහ කතාබස්" (Coffee & Reminiscence) සැසියයි. එදින කාලගුණය, පරිසරය සහ අතීත මතකයන් අවුස්සමින් කතාබහ කරමින් සිටින අතරතුර, 86 හැවිරිදි විශ්‍රාමික ගුරුවරියක වන මාගරට් නෝනා මා වෙත ළඟා වූවාය.

"මහේෂ්, මට ඔයත් එක්ක පොඩ්ඩක් කතා කරන්න ඕනේ... අපි කාමරේට යමුද?"

"මට හරිම තනිකමක් දැනෙනවා..."

කාමරයට ගොස් දොර වසාගත් පසු, මාගරට් තම දෑත් නියපොතු තද කරගනිමින් ගැඹුරු හදවතේ බරක් මුදාහරින්නට පටන් ගත්තාය.

"හැමෝම හොඳින් මහේෂ්... ඒත් මට හරිම තනිකමක් දැනෙනවා. දුවයි මහත්තයයි හරිම ආදරෙන් ඉන්නවා, හිනාවෙනවා, එකතු වෙලා උයනවා. මගේ මිණිබිරී හරිම ලස්සනට හිනාවෙනවා. ඒත් මං තනිවෙලා වගේ මට දැනෙනවා.
මට මතක් වෙනවා මගේ විවාහ කාලේ... මායි ස්ටැන්ලියි අලුත් ගෙදරට ආපු හැටි, දුව උපන් දවසේ එයා මාව සිපගත්ත හැටි... මේ හැමදේම චිත්‍රපටයක් වගේ මට ආයේ ආයේ පේනවා. එදා ස්ටැන්ලි නැතිවුණු දවසේ මගේ අත අල්ලගෙන කියපු දේවල් මට තාමත් ඇහෙනවා..."

ඇය හැඬුම්බරව දෙනෙත් පිසදා ගත්තාය.

"කියන්න මාගරට්, මගෙන් වෙන්න ඕන උදව්ව මොකක්ද?" මා ඇසුවෙමි.

"මට හිතෙනවා ආයේ මැරි කරන්න (කසාද බඳින්න)... අර ෆ්‍රැන්සිස්, මට එයාට හරියට ආදරේ හිතෙනවා. එයා කතා කරන්නේ, හිනාවෙන්නේ, ඇවිදින්නේ ස්ටැන්ලි වගේමයි අනේ!"
මාගරට්ගේ මුහුණ පුරා ලැජ්ජාශීලී, ආදරණීය සිනහවක් මතුවිය.

ෆ්‍රැන්සිස් සහ පවුලේ විරෝධය

ෆ්‍රැන්සිස් යනු අපේ කණ්ඩායමේ සිටින 90 හැවිරිදි බ්‍රිතාන්‍ය සම්භවයක් ඇති, තවමත් තනිවම රිය පදවාගෙන එන, ගෞරවනීය වියපත් මහත්මයෙකි. ඔහුගේ බිරිඳ වියෝවීද බොහෝ කාලයකි.

"ඉතින් මාගරට් මේ ගැන එයාට කිව්වද?"
"ඔව්, මම කීප වතාවක් කිව්වා. එයත් කැමතියි. ඒත් ප්‍රශ්නේ තියෙන්නේ... මම මේ ගැන මගේ දුවට කිව්වම, මට හොඳටම බැන්නා, එයාට ලැජ්ජ කරනවා කියලා. මාව මේ ගෲප් එකෙන් අයින් කරනවා කියලත් කිව්වා. අනේ ඔයාට පුළුවන් නම් අපේ දුව එක්ක මේ ගැන කතා කරන්න මහේෂ්..."

ඩිමෙන්ෂියාව, වියපත් විය සහ ආදරයේ අවශ්‍යතාව (Intimacy & Sexuality in Dementia)

වැඩිහිටි වියේදී හෝ ඩිමෙන්ෂියාව වැනි සංජානන රෝග තත්ත්වයකදී වුවද:

  1. ස්නේහය සහ සහකාරත්වයේ අවශ්‍යතාවය (Need for Companionship & Intimacy): වයසට ගියද, මතකය දුර්වල වුවද මිනිස් සිතක පවතින ආදරය ලැබීමේ, අත අල්ලාගැනීමේ සහ තනිකම මකාගැනීමේ සහජ ආශාව නැතිවී යන්නේ නැත.
  2. මතකයන් මාරුවීම (Transference / Attachment): අභාවප්‍රාප්ත වූ ස්වාමිපුරුෂයාගේ රූපය, කටහඬ සහ චර්යාවන් ෆ්‍රැන්සිස් තුළින් ප්‍රතිබිම්භනය වීම මාගරට්ගේ ඩිමෙන්ෂියා තත්ත්වය තුළ සාමාන්‍ය සංජානන ප්‍රතිචාරයකි.
  3. පවුලේ සාමාජිකයන්ගේ කම්පනය (Family Stigma & Confusion): දරුවන්ට තම මව හෝ පියා වෙනත් අයෙකු සමඟ සමීප වන විට ලැජ්ජාවක්, කෝපයක් හෝ වරදකාරී හැඟීමක් ඇතිවීම ස්වභාවිකය. නමුත් එය රෝගියාගේ චිත්තවේගීය අයිතියක් ලෙස වටහාගැනීම වැදගත් වේ.



සායනික මැදිහත්වීම සහ විසඳුම

මාගරට්ගේ ඉල්ලීම පරිදි ඇගේ දියණිය සමඟ විශේෂ සාකච්ඡාවක් පවත්වා, මෙය මව පවුලට ලැජ්ජා කිරීමට කරන දෙයක් නොව, ඇගේ තනිකම සහ ඩිමෙන්ෂියාව තුළ ඇතිවන ආදරණීය රැකවරණ අවශ්‍යතාවක් බව ආදරයෙන් පැහැදිලි කිරීමට අප කටයුතු කළෙමු.

එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස දියණියගේ දැඩි විරෝධය ලිහිල් වූ අතර, මාගරට් සහ ෆ්‍රැන්සිස් හට අපේ දිවා මධ්‍යස්ථානය තුළ සුහදව අත්වැල් බැඳගෙන, තේ පානය කරමින්, සිනහවෙමින් තම දිවියේ සැඳෑ සමය තනිකමකින් තොරව ප්‍රේමයෙන් හා ගෞරවයෙන් ගතකිරීමට ඉඩහසර ලැබුණි.

2023/05/19

මතක අමතක කරන බෙරි බෙරි වෙරි මත

("නොබැඳුනු මනසක විත්ති" විශේෂාංගය තුළින් මා උත්සාහ කරන්නේ මගේ වෘත්තීය සායනික පරිසරය තුළ දිනපතා මා අත්විඳින, ඩිමෙන්ෂියාව සහ ආශ්‍රිත තත්ත්වයන් සමඟ ජීවත්වන සේවාලාභීන්ගේ සැබෑ අත්දැකීම් ඔබ සමඟ බෙදාහදා ගනිමින් ප්‍රජා දැනුවත්භාවය සහ ධෛර්යය ලබා දීමටයි.)

මාර්තු මාසයේ ආරම්භ වන නව මූල්‍ය වර්ෂය සඳහා ආයතනයේ පුරප්පාඩු සම්පූර්ණ කිරීමට සේවාලාභීන් තෝරාගැනීමේ සම්මුඛ පරීක්ෂණ මාලාවක් අපට පැවැත්වීමට සිදුවිය. මෙහිදී අදාළ පුද්ගලයා කුමන ඩිමෙන්ෂියා මට්ටමේද, කුමන චර්යාවන් දක්වනවාද, සහ අපගේ චිකිත්සීය වැඩසටහනෙන් ප්‍රතිඵල ලබාගත හැකිදැයි සොයා බැලේ.

එදින සම්මුඛ පරීක්ෂණයට පැමිණියේ දකුණු ඇමරිකානු සම්භවයක් සහිත, හොඳ උස මහත, 47 හැවිරිදි "ලොකු මහත්තයා" (ගරුත්වය උදෙසා නම වෙනස් කර ඇත) සහ ඔහුගේ සහකාරිය වූ කුඩා කේඩෑරි සිරුරක් හිමි සුදු ජාතික කාන්තාවයි.

"අපි පොඩ්ඩක් පමා වුණා... හිතාගන්න පුළුවන්නේ මේ ලොකු මහත්තයාව නැගිට්ටවලා ලෑස්ති කරගන්න තියෙන අමාරුව! ඊයේ බෙහෙත් අලුත් කළා, ඒකට මෙයාට ටිකක් සැරට නින්ද ගියා." ඇය කටපුරා හිනාවෙමින් කීවාය.

සංගීතයට ආදරය කළ ගිටාර් වාදකයා

ලොකු මහත්තයා වයස අවුරුදු 47ක් වන, Korsakoff Psychosis තත්ත්වය සමඟ ජීවත්වන කැනේඩියානු ජාතිකයෙකි. අතීතයේ දක්ෂ ගිටාර් වාදකයෙකු සහ ගායකයෙකු වූ ඔහු, කලක් තනිකඩව සියලු සැප සම්පත් විඳිමින් අධික ලෙස මත්පැන් පානයට යොමුවී තිබුණි.

සාකච්ඡාව අතරතුර ඔහු බොහෝ නිශ්ශබ්දව, ලැජ්ජාවෙන් බිම බලාගෙන සිටි අතර, වරින් වර නොගැළපෙන වචන කිහිපයක් පැවසීය.

"මං ගිටාර්කාරයනේ!" ලොකු මහත්තයා හදිසියේම කතාව මැදට පැන්නේය.
"මම කියෙව්වා ඔබ හොඳ ගායකයෙක් කියලා... ගිටාර් ගහන්නත් පුළුවන්ද?" මා ඇසුවෙමි.

ඔහු පිළිතුරු නොදුන් නමුත් ගිටාරය අල්ලන ආකාරය අභිනයෙන් පෙන්වීය. මා සංගීත කාමරයෙන් ගිටාරයක් ගෙනැවිත් ඔහු අත තැබුවෙමි. දක්ෂ සංගීතඥයෙකුගේ ඉරියව්වෙන් ගිටාරය අතට ගත් ඔහු තත් එකින් එක පිරිමදින්නට විය. නමුත් මොහොතකින් ඔහුගේ ඇඟිලි පමණක් නොව මුළු අතම පාලනයකින් තොරව වෙව්ලන්නට වූයේ ගිටාරය රඳවා ගැනීමටත් නොහැකි වන තරමටය.



මොකක්ද මේ Wernicke-Korsakoff Syndrome (Alcohol-Related Dementia)?

බොහෝ දෙනෙකුට ගැටළුවක් මතු විය හැක: "ඔබලා උදව් කරන්නේ ඩිමෙන්ෂියාව සහිත අයට නම්, Wernicke-Korsakoff Syndrome ඇති අයට උදව් කරන්නේ ඇයි?" කියාය.

Wernicke-Korsakoff Syndrome හෝ Korsakoff Psychosis තත්ත්වයේදී මතුවන ලක්ෂණ බොහොමයක් ඩිමෙන්ෂියාවේ ලක්ෂණවලට සමාන වේ. එම නිසා මෙය සායනිකව Alcohol-Related Dementia කාණ්ඩය යටතේ සලකා ඩිමෙන්ෂියා ප්‍රතිකාර සහ චිකිත්සාවන් ලබාදේ.



විටමින් B1 (Thiamine), බෙරි බෙරි සහ මොළයේ හානිය

පාසල් කාලයේ විද්‍යාව පාඩමේදී අප ඉගෙනගත් කරුණක් මතක් කරමු:

  • විටමින් A – ඇස් පෙනීම
  • විටමින් B1 (Thiamine) – බෙරි බෙරි (Beriberi) රෝගය
  • විටමින් C – ස්කර්වි

විටමින් B1 (Thiamine) යනු මොළයේ සහ ස්නායු සෛලවල ශක්ති පරිවෘත්තියට අත්‍යවශ්‍යම විටමිනයකි.

  1. මත්පැන් බලපෑම: දීර්ඝකාලීන අධික මත්පැන් පානය නිසා ආහාර මාර්ගයේ බිත්ති ප්‍රදාහයට ලක්වී (Inflammation), ආහාරවල ඇති තයමින් විටමිනය ශරීරයට අවශෝෂණය වීම අඩපණ වේ.
  2. Wernicke’s Encephalopathy (WE): මොළයට තයමින් නොලැබී යාමෙන් මොළයේ සෛල ඉදිමී ක්‍රියාකාරීත්වය බිඳවැටේ. ක්ෂණික අසිහිය, සමබරතාවය සහ ඇවිදීම බිඳවැටීම, ඇස්වල චලනයන් විකෘති වීම මෙහි ලක්ෂණයි. නිසි වේලාවට හදිසි ප්‍රතිකාර නොලැබුණහොත් මෙය මාරාන්තික විය හැක.
  3. Korsakoff Psychosis: ඉහත තත්ත්වය නිසි කලට ප්‍රතිකාර නොලබා පැවතීමෙන් මොළයේ සෛල ක්ෂයවී ස්ථිර හානියක් හටගනී.
  • Confabulation (මතක හිඩැස් පිරවීම): අලුත් මතකයන් රඳවා ගැනීමට සහ පරණ මතකයන් නිවැරදිව මතුකර ගැනීමට නොහැකි වූ විට, නොදැනුවත්වම නොගැළපෙන කතා එකතු කර "ඇත්ත මෙන්" ප්‍රකාශ කිරීම.
  • මාංශපේශී වෙව්ලීම සහ සමබරතාව නැතිවීම (Ataxia).
  • නොසන්සුන්තාව, උදාසීන බව, හෝ නොපෙනෙන දේ පෙනීම (Hallucinations).

කළ හැකි ප්‍රතිකාර සහ රැකවරණය

  • ක්ෂණික තයමින් ලබාදීම: රුධිරයට එන්නත් හෝ සේලයින් මාර්ගයෙන් ඉහළ මාත්‍රාවලින් Thiamine ලබාදී ඉදිරි මොළයේ හානිය නැවැත්වීම.
  • මත්පැන් නතර කිරීම (Abstinence): මත්පැන්වලින් සම්පූර්ණයෙන්ම ඈත්වීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.
  • සංජානන සහ චර්යාත්මක චිකිත්සාව: මොළයට නැවත සම්පූර්ණ සුවය ලබාගත නොහැකි වුවද, පවතින සීමාවන් තුළ උපරිම ස්වාධීනත්වයක් සහ ජීවන තෘප්තියක් ලබාදීමට චිකිත්සාවන් උපකාරී වේ.

අපේ නව සේවාලාභී "ලොකු මහත්තයාට" නැවත පෙර සිටි දක්ෂ සංගීතඥයා වීමට නොහැකි වුවද, අපේ කණ්ඩායම් චිකිත්සාව හරහා ඔහුට යළිත් සංගීතය අසමින්, සතුටින් සිනහවෙමින් ජීවිතය ගෙවීමට සහාය වීම අපේ අරමුණයි.

2023/05/12

උදේ කෑම

("නොබැඳුනු මනසක විත්ති" විශේෂාංගය තුළින් මා උත්සාහ කරන්නේ මගේ වෘත්තීය සායනික පරිසරය තුළ දිනපතා මා අත්විඳින, ඩිමෙන්ෂියාව සහ ආශ්‍රිත තත්ත්වයන් සමඟ ජීවත්වන සේවාලාභීන්ගේ සැබෑ අත්දැකීම් ඔබ සමඟ බෙදාහදා ගනිමින් ප්‍රජා දැනුවත්භාවය සහ ධෛර්යය ලබා දීමටයි.)

අඟහරුවාදා දිනයක, උදේ වරුව නිවාඩු ලබා සිටියද ආයතනයේ හවස්වරුවේ සාදයකට අවශ්‍ය අඩුමකුඩුම බඩු මල්ලක් භාරදීමට මා ආයතනයට ගියෙමි. බඩු මල්ල මිතුරියට දී පිටවෙන්නට සැරසෙද්දී මා එනතුරු මඟ බලාගෙන සිටියේ වෝල්ටර් — අපි හැමෝම ආදරයට කියන "වොලී" ය.

සුදු දිගු රැවුලත්, හැඩට ගොතන ලද කොණ්ඩයත්, පරණ කව්බෝයි හැට් (Cowboy Hat) එකත්, අඩි හතකට කිට්ටු උසැති දැවැන්ත දේහයත් නිසා දුර තියාම හඳුනාගත හැකි වෝල්ටර්, අතීතයේ ඇල්බර්ටාවේ අශ්ව ධාවන ශූරයෙකි. ඔහුගේ ආදරණීය බිරිඳ ලෝරි (අවු. 65), විශ්‍රාමික විශේෂ අධ්‍යාපන සහායිකාවකි. අද වන විට ඩිමෙන්ෂියා තත්ත්වය සමඟ ජීවත්වන ඇය, මාර්තු මාසයේදී අපේ චිකිත්සීය වැඩසටහනට එක්වූයේ වොලීගේ කැපවීමෙනි.



"මහේෂ්, අර බ්‍රෙක්ෆාස්ට් වැඩේ සාර්ථකයි!"

වොලී මා හමුවීමට මඟ බලාගෙන සිටියේ සුවිශේෂී ආරංචියක් පවසන්නටය.

"වොලී, මොකක්ද අර හරිගියා කිව්ව වැඩේ?" මා කුතුහලයෙන් ඇසුවෙමි.

"අර බ්‍රෙක්ෆාස්ට් වැඩේ! අර ඔයා කිව්වේ ඩොන් විලියම්ස්ගේ සින්දු දාලා බලමු කියලා... හැමදාම මට උදේට එයත් එක්ක යුද්ධ කරන්න වුණේ ඔය ප්‍රශ්නෙටනේ. 'පස්සේ කන්නම්' කියා කියා දවල් දෙක වෙනකම් නිදාගන්න කෙනා, ඔයා කිව්ව විදියට ඩොන්ගේ සින්දුවක් දාලා මම කෑම මේසයට වාඩිවුණාම, මෙන්න එනවා පිජාමා එකෙන්ම! මූණේ හිනා පිරිලා... මට ඒ සතුට මෙහෙම කියන්න බෑ මහේෂ්!"

කොයිතරම් හැඩිදැඩි දේහයක් තිබුණද, ආදරණීය හදවතක් තිබූ ඒ සද්දන්ත මිනිසාගේ ඇසට සතුටු කඳුළු උනනු මට පෙනුණි.



ගැටළුව සහ සායනික නිරීක්ෂණය

පසුගිය මාස ගණනාවක් පුරා ලෝරි උදේ ආහාරය ගැනීම මුරණ්ඩු ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කළාය. උදෑසනින්ම ආහාර ගන්නැයි බල කිරීම ඇයට මහත් පීඩාවක් වූ අතර, වොලීටද එය දවස ආරම්භයේදීම මහත් මානසික බරක් විය. ආහාර වර්ග වෙනස් කිරීම, කාලසටහන් වෙනස් කිරීම වැනි සාමාන්‍ය උපදෙස් රැසක් ලබාදී තිබුණද ගැටළුව විසඳී නොතිබුණි.

කෙසේ වෙතත්, දිවා කාලයේ අපේ වැඩසටහනේදී ඇය ආහාර ගන්නා ආකාරය නිරීක්ෂණය කිරීමේදී එක් විශේෂත්වයක් හඳුනාගන්නට ලැබුණි: ඇය ප්‍රිය කරන සංගීත ඛණ්ඩයක් වාදනය වන විට ඇය ඉතා සතුටින් හා රුචියෙන් ආහාර ගන්නා බවයි.

ඇගේ ජීවිත කතාව (Life Story) අධ්‍යයනය කිරීමේදී තවත් අපූරු කරුණක් හෙළි විය. වයස විසි ගණන්වලදී අශ්ව තරඟ දිනා කෙල්ලන් පිරිවරා සිටි කඩවසම් වොලීව ලෝරි ආදරයෙන් දිනාගත්තේ සංගීතය හරහාය. රැකියාව නිමවී හවස් වරුවේ ප්‍රදේශයේ පැරණි ආපනශාලාවක (Rustic Diner) අඳුරු කෙළවරක පිහිටි දැව මේසයේ වාඩිවී රස කෑම කමින්, ඩොන් විලියම්ස්ගේ (Don Williams) කන්ට්‍රි සංගීතය අසමින් ගතකළ ආදරණීය අතීතය ලෝරිගේ යටිසිතේ නොමැකී තිබුණි.



චිකිත්සීය විසඳුම: මතකයන් ජීවමාන කිරීම (Sensory & Environmental Adaptation)

ලෝරිගේ උදේ ආහාර අර්බුදයට විසඳුම් ලෙස අප සකස් කළ නිර්මාණශීලී සැලසුම මෙසේය:

  1. පරිසරය වෙනස් කිරීම (Environment): කෑම මේසයේ දමා තිබූ සීතල ප්ලාස්ටික් ආවරණය ඉවත් කර, ඇය ප්‍රිය කළ පැරණි දැවමය ස්වභාවය (Wood texture) දැනෙන පරිදි සකසා, කෑම කාමරයේ කෙළවරකට මේසය ගෙන යාම.
  2. ආලෝකකරණය (Lighting): තද විදුලි ආලෝකය වෙනුවට පැරණි ආපනශාලාවක මෙන් උණුසුම් අඳුරු කහ පැහැති මෘදු ආලෝකයක් (Warm Dim Light) ලබාදීම.
  3. සංගීතමය උත්තේජනය (Music Therapy): උදෑසන කෑම සූදානම් කර මේසයට බෙදා, ඇගේ ප්‍රියතම ගායක Don Williams ගේ ගීත කැසට් පටය වාදනය කිරීම. (ඇයට කෑමට එන්නැයි බල නොකිරීම හෝ ඇඳෙන් නැගිටුවීමට උත්සාහ නොකිරීම).



ප්‍රතිඵලය: ආදරණීය අතීතයට පාලමක්

"දැන් මම කරන්නේ උදේට කෑම ලෑස්ති කරලා මේසයට බෙදලා අර කැසට් එක දාන එක විතරයි. මම මුකුත් කියන්නේ නෑ, නැගිට්ටවන්නෙත් නෑ. ටික වෙලාවක් යද්දී පිජාමා එක පිටින්ම කෙල්ල හිනාවෙවී එනවා.
කෑම කාලා තවත් පැයක් විතර මාත් එක්ක පරණ කතා කියවනවා. මගේ ලෝරිව මට ආයෙත් හම්බවුණා මහේෂ්. දැන් හැමදාම උදේට අපි දෙන්නා ආයෙත් ඩේටිං (Dating) කරනවා වගේ දැනෙන්නේ!"

ඩිමෙන්ෂියාව සමඟ ජීවත්වන ආදරණීයයන් ආහාර ප්‍රතික්ෂේප කරන විට, ඔවුන්ට බලහත්කාරයෙන් කැවීමට උත්සාහ කරනවාට වඩා, ඔවුන්ගේ අතීත රුචිකත්වයන්, සංගීතය සහ හුරුපුරුදු උණුසුම් මතකයන් උපයෝගී කරගෙන පරිසරය සකස් කිරීමෙන් අතිශය සාර්ථක හා මානුෂීය ප්‍රතිඵල ලබාගත හැකි බවට ලෝරි සහ වොලීගේ කතාව කදිම සාක්ෂියකි.

2023/05/05

ඇගේ දිරියේ කතාව

("නොබැඳුනු මනසක විත්ති" විශේෂාංගය තුළින් මා උත්සාහ කරන්නේ මගේ වෘත්තීය සායනික පරිසරය තුළ දිනපතා මා අත්විඳින, ඩිමෙන්ෂියාව සහ ආශ්‍රිත තත්ත්වයන් සමඟ ජීවත්වන සේවාලාභීන්ගේ සැබෑ අත්දැකීම් ඔබ සමඟ බෙදාහදා ගනිමින් ප්‍රජා දැනුවත්භාවය සහ ධෛර්යය ලබා දීමටයි.)

ඇනී කියන්නේ අවුරුදු හතළිස් පහක පමණ කාන්තාවක්. ප්‍රාථමික පාසල් ගුරුවරියක් ලෙස වසර ගණනාවක අත්දැකීම් තිබූ ඇය ඩිමෙන්ෂියාව සහිතව ජීවත්වන බව හඳුනාගන්නේ ඇගේ 40 වන උපන්දිනයේ සතුට මැකී යන්නටත් පෙරයි (Young/Early-Onset Dementia).

ගුරුවරියක ලෙස කවි ගී ගැයූ, දරුවන් හුරතල් කරමින් නැටූ ඇය, ඒ සියලු හැකියාවන් බිඳවැටෙද්දී ප්‍රතිකාර සමඟින් අපේ චිකිත්සීය වැඩසටහන් වෙත යොමු වෙනවා. අද වෙද්දී වසරක පමණ කාලයක් අපත් සමඟ ගතකරන ඇය, කණ්ඩායම තුළ ඉතාමත් ප්‍රියමනාප, අනෙක් අයට උදව් කරන, ධෛර්යයක් ලබාදෙන අපූරු නායිකාවක් බවට පත්වී හමාරයි.

පසුගිය සිකුරාදා දිනයේ විවේකයක් තුළ ඇය සහ මා අතර ඇතිවූ සංවේදී කතාබහ මෙසේය:



"මතකයේ වෙනසක් මුලින්ම දැනුණු දවස..."

"ඇනී, අපි යමු ටිකක් අතීතයට. ඔයාට සෞඛ්‍ය තත්ත්වයේ වෙනසක් ඇති බව මුලින්ම දැනුණේ මොන කාලයේ වගේද?" කතාබහ ආරම්භ කිරීමට මා ආරාධනා කළා.

"මට ඒ අත්දැකීම තාම මේ දැන් වගේ මතකයි. මම ඒ වෙද්දී KG ක්ලාස් එකක් තමයි කළේ. ලස්සන හෝම්රූම් එකක් හදාගෙන, මට ඕන විදියට මුළු කාමරයම සරසලා පුදුම ආසාවෙන් මම ඒ පන්තියේ හිටියේ. මගේ දරුවනුත් ඒ වගේමයි... කෑගහගෙන ඇතුළට එන්නේ මාව බදාගන්න බලාගෙන.
මගේ හතළිහේ උපන්දිනයට පන්තියේදි කේක් එකක් කපලා ගුරුවරුන් සහ දරුවන් එක්ක රසවින්ද දවසේ, මට මතකයි මම දැක්කා සමහර දරුවන් පන්තියට අලුත් දරුවන් වගේ. ඉතින් මම එයාලට මාව හඳුන්වලා දීලා, පන්තිය ඉස්සරහට ඇවිත් එයාලව හඳුන්වලා දෙන්න කිව්වා. එයාලත් ඒක කළා. හැබැයි මගේ මිතුරු ගුරුවරියන් මා දිහා අමුතු විදියට බැලුවා. පස්සේ විවේක වෙලාවේ එයාලා කිව්වේ ඒ දරුවන් මාත් එක්ක අවුරුද්දක්ම හිටපු දරුවන් බවයි. එදා තමයි මට මා ගැන මුල්ම වෙනස දැනුණේ."

"පන්තියේ දරුවන් කීයක් විතර ඔබෙන් ඉගෙන ගත්තද ඒ කාලේ?"

"අපේ හැම KG එකකම හිටියේ දරුවන් දොළහයි. ඒ හැමෝම මට හරිම ආදරෙයි. අපි කෑම හැදුවා, බෙදාගෙන කෑවා. මට දරුවෝ නැති වුණාට ඒ හැමෝම මගේ දරුවෝ වුණා." ඇනී කීවාය.

බිය සහ දිනපොතේ සටහන්

"ඊට පස්සේ මට ඩ්‍රයිව් කරන්න අමාරු වුණා. Left turn එහෙම ගන්න එක හරිම stress එකක් වුණා. මම ස්ටීව්ට (සැමියාට) කිව්වා මාව ඉස්කෝලෙට ගෙනියන්න, ගේන්න කියලා. කොහොමහරි එයා මාව ඉස්කෝලෙට ගෙනිච්චා. තවත් මාස දෙක තුනක් යද්දී... පොඩ්ඩක් ඉන්න මම දිනපොත බලන්නම්..."

ඇය අතේ තිබූ දිනපොත දිගහැර පිටු කිහිපයක් පෙරළා මා අත තැබුවාය.

"කියවන්න මහේෂ්, මං ආස නෑ මේ ටික කියවන්න. ඔයා කියවන්න මම අහගෙන ඉන්නම්."

නිල් පැහැති තීන්තෙන් හැඩකාර බෝල අකුරින් ලියා තිබූ සටහන මම කියවූයෙමි:

"අදත් මම අලුත් දෙයක් දැක්කා. ඒත් ස්ටීව් කියනවා ඒක එතැන කාලයක් තිස්සේ තිබුණාලු. මට මේ මොකක්ද වෙන්නේ? ඇයි මට මේ සමහර දේ අදම දැක්කා වගේ දැනෙන්නේ? දෙවියනි මට උදව් කරන්න!"
"ඔන්න ඔය තමයි මට මා ගැන බයක් දැනුණු දවස. මම හැමදාම අලුත් කියලා හිතෙන දේවල් ලිස්ට් කළා, ස්ටීව් එක්ක කතා කළා. ඒ හැමදේම මම දන්න, දැකලා පුරුදු දේවල් බව ඔහු කියද්දී මගේ බය වැඩිවුණා. පස්සේ මට අපේ කාර් එක හඳුනගන්න බැරිව වෙනත් වාහන වලට නගින්න හැදුවා. එතැනදී මම වෛද්‍ය නිවාඩු දැම්මා."

ඇය තවත් පිටුවක් පෙරළා, හැඩරටාවකට කැපූ මල් කොළයකින් වසා තිබූ පහළ කොටස පෙන්වූවාය:

"අද දෙපාරක් වැටෙන්න ගියා. මං දන්නේ නෑ මට මොකක් වුණාද කියලා. පෑන් කේක් මිශ්‍ර කරන්න හැදුවා විතරයි මතක. ස්ටීව් කියන විදියට මගේ ඇවිදීමත් වෙනස්ලු. අපි හෙට යනවා මගේ ඩොක්ටර් හමුවෙන්න. මට මේ මොකක්ද වෙන්නේ? මට උදව් කරන්න දෙවියනි!"

රෝග විනිශ්චය සහ කඩා වැටීම

විශේෂඥ වෛද්‍ය මණ්ඩලයක් මඟින් Brain Scan සහ Cognitive Assessments සිදු කිරීමෙන් පසු, මොළයේ සෛල ක්ෂයවීමක් (Cerebral Atrophy) සමඟ ඇයට Dementia තත්ත්වය ඇති බව තහවුරු විය.

"ඒ තීරණය අපේ ජීවිත සෑහෙන්න වෙනස් කළා මහේෂ්. ඊට පස්සේ මම රස්සාවෙන් අයින් වුණා. ස්ටීව් බේබද්දෙක් වගේ බොන්න පටන් ගත්තා. මම තනිවුණා වගේ දැනුණා. මාසයක් දෙකක් අපි ජීවත් වුණාද කියලා නොදන්න තරමට වින්දා, ඇඬුවා. බීලා සෝෆා එක උඩ වැටිලා ඉන්න ස්ටීව් ළඟ බිම වැටිලා නිදාගත්තා. අපි කෑවේ බිව්වේ නැති තරම්."

හැරවුම් ලක්ෂ්‍යය: දරුවන්ගේ සුබපැතුම් පත

දිනක් ඇය පාසලේ දරුවන් එවූ සුබපැතුම් පතක් දුටුවාය. එහි ඇඳ තිබූ "Superwoman" රූපය සහ "අපි මිස් එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා" යන වදන් ඇගේ සිත දැඩිව කම්පා කළේය.

"එදා රෑ මම ස්ටීව් ගාවට ගිහින් ඇඬුවා. 'මම දන්නවා මට මේක සුව කරගන්න බෑ, මම තවත් දුර්වල වේවි. ඒත් මට බෑ ඔයාගේ හොඳම කාලේ මට සාත්තු කරන්න වැයවෙනවා බලන්න. අපි දික්කසාද වෙමු, ඔයා ඔයාගේ ජීවිතේ සතුටින් ඉන්න' කියලා මම ඉල්ලුවා.
ඒත් ස්ටීව් කැමති වුණේ නෑ මාව තනි කරන්න. අපි දෙන්නා තීරණය කළා Family Counseling වලට යන්න."

ජීවිතය පිළිවෙලකට සැකසීම සහ චිකිත්සාව (Rebuilding Life)

උපදේශනයෙන් පසු ඔවුන් දෙදෙනා ජීවිතය ධෛර්යයෙන් පිළිවෙලකට සකස් කරගැනීමට පියවර ගත්හ:

  1. නිවස නඩත්තු කිරීමේ බරින් මිදීමට නිවස විකුණා කුඩා මහල් නිවාසයකට (Apartment) මාරුවීම.
  2. ණය බර පියවා, දෙදෙනාගේම අවමංගල්‍ය කටයුතු පූර්ව සැලසුම් කර ගිවිසුම්ගත වීම.
  3. ඉතිරි මුදල් සහ රජයේ සහන දීමනා කළමනාකරණය කරමින් මූල්‍ය ස්ථාවරත්වය තහවුරු කිරීම.
  4. සතිපතා දිවා සායනික කණ්ඩායම් චිකිත්සාවන් (Group Therapy & Cognitive Rehabilitation) ආරම්භ කිරීම.



නියුරෝප්ලාස්ටිසිටි (Neuroplasticity) සහ වර්තමානය

"මුලින් ආපු දවසේ මට කණ්ඩායමක් ඉස්සරහා කතා කරන්න බෑ, වචන ආවේ නෑ. හැබැයි අද? මේ අවුරුද්ද ඇතුළේ මට නොනවත්වා කතා කරන්න පුළුවන්. ඕන කෙනෙක් එක්ක සුහදව වැඩ කරන්න පුළුවන්. ගෙදර උයන්නත් පුළුවන්.
මගේ මොළයේ මැරුණු කොටස් ආයේ පණ එන්නේ නෑ තමයි; ඒත් මේ ක්‍රියාකාරකම් සහ චිකිත්සාව එක්ක මගේ හැකියාවන් නැවත ගොඩනැඟුණා. මම විශ්වාස කරනවා Neuroplasticity කියන දේ! මම දැන් වෙනදාට වඩා සතුටින්. ටීවී එක දිහාම බලන් ඉන්නේ නැතිව Games ගහනවා, සින්දු අහනවා, ඇවිදින්න යනවා.
මට තව ලොකු කාලයක් නැතිවෙන්න පුළුවන්; ඒත් ඉන්න කාලේ සතුටින් මේ අභියෝගයට මුහුණදෙන්න මම සූදානම්!"

ඇනීගේ මේ අපූරු දිරිය සහ ජීවිතයට මුහුණදුන් ප්‍රායෝගික සැලසුම්, මෙවැනි අභියෝගයකට මුහුණදෙන ඕනෑම පවුලකට ඉමහත් ශක්තියක් සහ මඟපෙන්වීමක් වනු නොඅනුමානය.