අද වෙනස්ම කතාවක් ....
කෙනෙක්ට අකුරක් , නිවැරදි යමක් උගන්වනවා කියන්නේ මුළු ආත්මයම සතුටින් පුරවන සුන්දර ආශ්වාදයක් , එයින් උගත් දරුවෙක් අපටත් ඉහළ තළයක ඉන්නවා දකින එක ඊටත් එහා ගිය කියා නිම කරන්නට බැරි සතුටක් ...මේ මට දැනෙන දේ ඔබටත් පොදු ඇතැයි මම හිතනවා ...
මේ ටික ලියන්න මතක් වුනේ ඊයේ මහ රෑ ෆේස්බුක් මාවත ඔස්සේ මා සොයා ආ , මගේ දරුවක් නිසා . මීට අවුරුදු විස්සකට විතර එහා දඟකාර හිනාවකින් හැම වෙලාවකම කම්මුල පුරවගෙන හිටි කොළු පැටියෙක් තවමත් ඒ හිනාව එහෙමමයි ...අද එයා ලොක්කෙක් ... දරු පවුලක් සමඟින් යහපත් ජීවිතයක් ගත කරනවා ..... මේ කොළුව මගේ ප්‍රොෆයිලය වෙත යොමු කරල තිබුණෙත් මගේම තවත් සිසු දැරිවියක් එයත් ලොකු ආයතනයක ලොක්කියෙක් :) ..සමහර විට දෙන්නම මේ ලිපිය බලාවිද දන්නේ නැහැ ... එහෙම වුනොත් එදා වගේම ගොඩාක් ආදරෙන් ස්තුති කරනවා ආයෙත් මාව මගේ සුන්දර අතීතයට අරන් ගියාට ...
මේ අතීත සැමරුමත් එක්ක මගේ මතකයට නැගුණු එක්තරා සිදුවීමක් , අද දවසේ කතා බහ වන දේකටත් සමාන්තර වගේ දැනුනු නිසා , මගේම වෙනත් බ්ලොග් සටහනකට ( කාළ වේලාව මද කම නිසා අළුත් ලිපියක් එක් නොකළ :) ...... ) ලියූ ලිපියක් ඒ ලෙසින්ම මෙහි සටහන් කරනවා ... ඒ සතුටට ඔබටත් එක්වන්නට ආරාධනා කරමින් ......
--------------------------------------------------
2016ත් උදා වුනා ලැබුවා වූ නව වසර සුව සතුට පිරි සුබ නව වසරක් වේවා කියල ප්‍රාර්ථනා කරනව ඔබ සැමට !.jpg)
“පණ එපා කියල දුවනව“ කිව්වත් , ඒ දුවන්නෙත් පණ බේර ගන්න නෙවැ. ඒ කියන්නේ ඕනම ජීවියෙක්ට වඩාත්ම වටින දේ තමන්ගෙ ජීවිතය. ඉතින් ඒ “පණ වගේ රැක ගන්න ජීවිතයේ “ සාමාන්‍ය රිද්මයට යම් අසාමාන්‍ය වෙනසක් වුනොත් , එතැන ලෙඩක්, කායික හෝ මානසිකව ඇතිවූ මේ ‘‘වෙනස“ රෝගයක් , දුබලතාවක් , සහලක්ෂණයක් ,...ඔය විදියට මොන මොන දේ කිව්වත් ඒක “ලෙඩක්“ !
වයස අවුරුදු හතට , අටක විතර ලස්සන කෙළි පැටියෙක් , රෝස පාට මල් වැටිච්ච ගවුම් පොඩියක් ඇඳළ , කොන්ඩේ ලස්සනට ගොතල, රෝස පාට කටුවක් ගහල ,රෝස මලක් වගේ ....හැබැයි ටිකක් බය වෙලා , කොණ්ඩ කරල් අස්සේ ඇඟිළි යවමින් අම්මගේ අස්සට තුරුල් වෙලා ඉන්නවා , තාත්තත් කොළ වගයක් එහෙට මෙහෙට පෙරළ පෙරළ මොනවදෝ හොයනවා.
අද පෙබරවාරි 13 , 
ඉදිරි දිනකදි පැවැත්වෙන සයිබරයේ මිතුරු හමුවටත් සුබ පතමින් සමුගන්නවා නැවත ඉක්මණින් හමුවන අපේකෂාවෙන් .
සංගීතය විශ්වීය භාෂාවක් කියන අදහස් පිළිබඳ මොන මතිමතාන්තර තිබුණත් , සුන්දර සංගීතයක රස විඳිත්දි අපි ලෝකේ කොහේ හිටියත් , කුමන ජාතියේ ආගමේ වුනත් දැනෙන දේ හැඟිම හුඟක් දුරට සමානයි . විශේෂයෙන්ම වෙනත් සංස්කෘතියක , භාෂාවක “ගීතයක්“ රසවිඳිත්දි දැනෙන දේ කෙනෙක්ගෙන් අයෙක්ට වෙනස් වුනත් , සංගීතයක “රිද්මය“ අපට කියන්න එකම එක කතාවක් .